Dankbrief voor jongeren die hond trouw hebben uitgelaten

Dankbrief voor jongeren die hond trouw hebben uitgelaten

Dankbrief voor jongeren die hond trouw hebben uitgelaten 150 150 Maurice

Sobat 2020

Beste mensen en om het iets persoonlijker c.q. dierlijker te maken : dag Sarah, Cynthia, Albert, Dianne, Eline, Evelien, Heleen, Lyhanna, Maaite, Ria, Sietske, Sharon en Christine.

Met elkaar hebben jullie onze bejaarde herdershond, Sobat, en de inwoners van Gouda op een unieke wijze laten zien wat naastenliefde kan betekenen.

Ruim een half jaar lang hebben jullie er gezamenlijk voor gezorgd dat wij onze bejaarde hond een fantastisch levenseinde konden bezorgen.

Zelf waren wij helaas niet meer in staat om Sobat uit te laten; lagen meer op de dijk te spartelen dan dat we haar begeleidden. Met als resultaat: Bloedende wonden, blauwe plekken, gemis van tanden en eigenaars van kleine keffertjes met hartslagen van ruim 220 per minuut. Want laten we eerlijk wezen: Sobat was ondanks haar lieve uitstraling soms ook een kreng, vooral voor haar mini soortgenoten.

Maar wie hierld er niet van haar? Hoe vaak heb ik- maar jullie beslist ook- van wildvreemde mensen te horen gekregen: “Wat een mooie hond, meneer. “

Met veel inspanning liep ik dan net niet buiten mijn schoenen, maar koesterde deze opmerking de rest van de dag…

Toen kwam donderdag 3 september 2020. Sobat nam afscheid van ons. Op haar eigen manier. Zo rond een uur of 11 namen we de lift, liepen naar buiten en… Sobat ging zitten. En bleef zitten. Hoe ik ook op haar insprak, ze bleef stoïcijns rondom zich heen kijken. Zonder zich ook maar een centimeter te verroeren. Misschien vind je het dom gezwets van mij, maar ik besefte dat zij afscheid nam van dit leven. Een goed leven. Vooral de jaren in Friesland. De vrijheid die ze had op ons eiland. Of het stormde, regende, vroor. Het maakte haar niets uit; als we maar samen waren.

Hoewel ze niet van vissen hield en het visbootje een onding vond, wilde ze altijd beslist mee. Ja, we waren twee handen op één buik. Weet je eigenlijk wat Sobat betekent? VRIEND ( in het Maleis). We waren vrienden. Ook toen Parkinson in mijn leven een grote rol ging spelen. Soms wanneer ik in een dip zat en zij met mij naar buiten wilde om mij op te beuren, drukte ze haar kop tegen mijn been.  Ik vond om mij te pesten. Alleen,  nu moet ik wel heel erg oppassen, dat ik haar geen menselijke eigenschappen ga toedichten.

Lieve mensen, wij willen jullie nogmaals heel, heel hartelijk bedanken voor alle liefde en uren die jullie aan Sobat besteedden. Nee, dit zullen we nooit vergeten. Natuurlijk zullen we in de toekomst beslist wel eens dor sceptici benaderd worden die dit in twijfel zullen trekken. Maar gelukkig kunnen we dit verhaal ondersteunen met het prachtige fotoboek; ook een geschenk van jullie!

DANK, DANK, DANK!

Weet dat jullie altijd welkom zijn voor een praatje en/of drankje!

Groetjes,